Komentarze do: List do Syna.

Autor: Dariusz

Dariusz — Sat, 31 Dec 2016 22:32:15 +0000

Jedną z cech prawdziwego mężczyzny jest właśnie wrażliwość, tak często wyśmiewana przez „maczomenów’. Bardzo pięknie czyta się Panowie Wasze historie. Bardzo się cieszę, że jestem tutaj i spotkałem facetów którzy też posiadają takie cechy jak ja sam, bo przyznam, że często myślałem iż jestem trochę słabym menem skoro jestem wrażliwy, a do tego patrząc na swoją historię często potrafiłem uronić mocno łzy. Jeszcze raz dzięki, że jesteście i Tobie Andrzeju za fajny Blog.

Autor: Cichocki Andrzej

Cichocki Andrzej — Sun, 11 Dec 2016 13:47:41 +0000

Dan, bardzo się cieszę z tego co napisałeś. Bardzo się cieszę że podzieliłeś się swoją wrażliwością . Bardzo dziękuję Ci za to, że jesteś w gronie mężczyzny, którzy potrafią kochać, a swoją miłość traktują jako siłę, a nie jako słabość. Dzięki Dan z to co piszesz o życiu – to jest największy dar jaki mamy, a tak często go nie doceniamy. Tak naprawdę wszystko co jest najcenniejsze w naszym życiu dostajemy za darmo: miłość, zdrowie, czasami myślę, że właśnie dla tego często nie dostrzegamy wartości tych darów. Jeszcze raz dziękuję Dan. Pozdrawiam ciepło AC

Autor: Lidka

Lidka — Fri, 09 Dec 2016 22:19:37 +0000

Wspaniały list, napisany tak, że potrafiłam sobie wyobrazić Ciebie i Syna i sytuacje, o których pisałeś. Widzialam tez swojego synka…
Płakałam czytając.

Autor: Rafał

Rafał — Fri, 09 Dec 2016 21:34:28 +0000

Pozamiatałeś Andrzeju…
Wzruszające w swym pięknie!

Autor: Daniel Brzazgoń

Daniel Brzazgoń — Fri, 09 Dec 2016 19:22:13 +0000

Piękny tekst…!
Ojciec i syn…
Dziękuje

Autor: Dan

Dan — Fri, 09 Dec 2016 18:54:04 +0000

Chciałem napisać swój list, ale to raczej historia na inny czas…
Nie jestem ojcem, moja córeczka niestety się nie narodziła.. przez kilka lat zadręczałem się pytaniami, dlaczego? Analizowałem chwile, rozmowy, momenty, zastanawiałem się, co by było, gdybym zrobił coś inaczej.
Ta rana długo się nie zabliźniała.. dopiero, gdy zacząłem pomagać ratować inne dzieci, zaznałem swoistego ukojenia..
Dziś gdy czytam Twój list Andrzeju, o miłości ojca do syna, przypominam sobie również chwile z moim ojcem, naukę jazdy na rowerze, spacery po lesie, nauka pływania przy źródełku, wspólnego ubieranie choinki, pielgrzymkę, fajerwerki, rozmowy o ważnych sprawach… I wyobrażam sobie również, jakie te chwile mogłyby być z moją nienarodzoną córką.
Tak naprawdę piszę ten post, ponieważ w dzisiejszych czasach o życiu tak często mówi się jak o przedmiocie, podczas gdy życie jest największą z świętości, jest ucieleśnieniem miłości Boga do człowieka. Ktoś kto poniósł tak wielką stratę, może w pełni to zrozumieć i przez swoje cierpienie, ból, w pełni docenić wagę ludzkiego życia i być gotów do wszelkich poświęceń, by chronić inne życia.
Pozdrawiam i dziękuję za to co robisz, a raczej jak to robisz, bo przecież dajesz siebie, a to jest najważniejsze.
S.

Autor: Kamil

Kamil — Fri, 09 Dec 2016 13:43:49 +0000

Andrzeju … Przepiękny list … Chwyta za serce. To jest właśnie miłość 🙂
Dzięki !